Contacta connosco no mail bibliotecatrazo@yahoo.es



miércoles, 7 de junio de 2017

Andel de Libros (XLIII): Robinson contado polas alimarias, de Marilar Aleixandre



Para min o momento máis importante desta novela foi cando Robinson salvou a Venres a tempo porque ía a ser executado e dende ese mesmo momento os dous comezaron a ter unha moi boa relación. 

Sobre os personaxes os dous que máis me gustaron foron Robinson que axuda a Venres e logo esta Xury no que axuda a Robinson a escapar de Marrocos nun barco roubado.

De se lle facer algún cambio, eu en verdade se fose Marilar Aleixandre só faría un único cambio que é o da sorte de Venres porque ía a ser executado, logo polo resto, non faría ningún máis xa que está moi ben redactado. 

Con respecto á a lingua non hai ningunha queixa xa que se pode entender perfectamente penso eu.

Eu como lector desta novela recomendaríalla a persoas ás que lles gusten os temas de aventuras e tamén se hai algún que é moi fan dos piratas pois tamén, xa que nesta novela aparecen algúns.

Alejandro Vásquez Fernández (3º ESO)


A min decepcionoume bastante pois pensei que ía falar máis dos animais, por iso ó principio resultoume aburrido mais ó aparecer Venres ,xa me gustou máis, pois sacaba a Robinson da súa rutina. Ás veces non o conseguía, pois cando lle explicou que era mellor andar espidos Robinson non facía caso e seguía vestido e cheo de bechos.

E os contos da sapa paréceme que están fóra de lugar. Polo menos eu non os entendo moi ben, porque en vez de contar como se formou o mundo contaría algo máis emocionante para enganchar o lector, como cousas sobre animais, por exemplo porque os cucos poñen os seus ovos noutros niños, porque cambian de cor os polbos, porque as avestruces e as cabras se fan compaña ...

O momento que máis me gustou foi cando Robinson dixo unha palabra no idioma da illa e os respectivos habitantes o tomaron como que xa pertencía á illa.

Martín Dafonte Rodríguez (3º ESO)

No hay comentarios: